Er zijn in mijn leven drie belangrijke bewustwordingsmomenten geweest. Het eerste was het besef dat het heelal met alle sterren er altijd is. Als kind dacht ik dat de maan en sterren aan gingen als het donker werd en weer uit bij licht. Het was een bijzonder besef dat de sterren er overdag ook waren, maar dat ze door het licht niet zichtbaar waren. Het tweede moment was, dat de natuur niet buiten mijzelf bestond, maar dat ik een onderdeel was van die natuur. En het derde was dat het feit dat ik gepest werd op de lagere school niets voor mij hoefde te betekenen. Ik had er recht op om te bestaan, omdat ik op deze aarde was geboren. Daar kon het gepest niets aan veranderen.

Het afgelopen anderhalf jaar committeerde Elisabeth zich aan een langdurende challenge. In haar eigen tempo doorliep ze alle 12 stappen van Karen Armstrong op weg naar meer compassie. Over elke stap schreef ze een apart artikel. Inmiddels heeft ze alle 12 stappen doorlopen en is het tijd voor een terugblik op haar ervaringen.

Eens in de zoveel tijd maak ik voor Eigenwijs Blij een overzicht van artikelen over een specifiek thema. Ik herinnerde mij een artikel van Michiel over dat het leveren van een bijdrage gelukkig maakt. Een mooi aanknopingspunt. Ik dook in de archieven en ontdekte dat veel van onze bloggers op hun eigen manier hadden ervaren hoe je blij wordt van geven. Zo persoonlijk en verschillend, maar toch zo’n consistente boodschap.

In 2011 schreef Karen Armstrong het boek Compassie, een cursus in 12 stappen op weg naar een wereld waarin op een meelevender manier wordt omgegaan met onze medemensen. Volgens haar levert dit niet alleen maar plezier op voor onszelf, maar is het mondiaal bezien noodzakelijk: dankzij de globalisering is de wereld en de mensen die er in wonen zo met elkaar verbonden, dat een ramp of een oorlog aan de andere kant van de wereld invloed heeft op ons. Het is goed om te leren hier op een effectievere manier mee om te gaan met oog voor de mening en gevoelens van anderen.